غزلِ ناب

مثلِ هر شب هوسِ عشقِ خودت زد به سَرَم

چند ساعت شده از زندگی ام بی خبرم

این همه فاصله ، ده جاده و صَد ریلِ قطار

بالِ پروازِ دلم کو که به سویت بپرم ؟!

از همان لحطه که تو رفتی و من ماندم و من

بینِ این قافیه ها گم شدم و در به درم

تا نشستم غزلی ساده سرودم که مگر

این همه فاصله کوتاه شود در نظرم

بسته بسته "کدوئین" خوردم و عاقل نشدم !

پدرِ عشق بسوزد که درآمد پدرم

بی تو دنیا به دَرَک ! بی تو جهنّم به دَرَک !

کفرِ مطلق شده ام ، دایره ای بی وَتَرَم

من خدایِ غزلِ نابِ نگاهت شده ام

از رگِ گردنِ تو ، من به تو نزدیک ترم ...

" امید صباغ نو "

× ناگفته ها ×...

ما را در سایت × ناگفته ها × دنبال می‌کنید